Brallað og lítið mallað

Ég hef verið að velta  orðinu ást  fyrir mér undanfarið hvað þýðir það?  Er hægt að mæla hana?   Er hún beitthvað sem þú upplifir einu sinni eða getur þú elskað nokkrum sinnum, kannski marga í einu?  Eru fleiri en ein tegund af ást? Já stórt er spurt og er eitthvað eitt rétt svar við þessu ég er ekki viss. Sigmund Freud sagði: Án ástar, ekkert líf- án átaka, enginn þroski og er það ekki svo t.d í samböndum að það verða alltaf átök eða eru til sambönd þar sem fólk tekst ekki á ? Ég hef verið svo heppin að fá að elska marga og á mismunandi vegu og nýjasta ásin í lífi mínu eru litlu börnin og það er svo gott að finna þessa hreinu tilfinningu til þeirra og hvað þau gefa mikið á móti án skilyrða. Ástin á börnunum mínum er eitthvað sem ég er svo þakklát fyrir, að geta fundið fyrir þessari djúpu ást á þeim og finn fyrir stolti hvað þau eru frábærar manneskjur. Systur eru fjársjóður stendur skrifað á skilti sem ég sá,  það er svo sannarlega r...

Á hverjum degi stend ég frammi fyrir nýju tækifæri og nú er 5 jánúar þanning að ég á að minnsta kosti eftir 361 tækifæri með deginum í dag og nú þarf ég að ákveða hverning ég ætla að nýta mér þessi tækifæri. Ég ætla að ganga út frá því að ég fái að lifa allt þetta ár en auðvitað get ég ekki verið viss en er búin að ákveða að lifa hvern dag eins vel og ég get, og það þýðir að ég ætla að vanda mig í samskiptum, hugsa vel um sjálfa mig, rækta vináttuna og fjölskylduna vel. Ég ætla líka að reyna að finna húmorinn minn aftur, en það hefur verið svolítið djúpt á honum undanfarið, húmorinn hefur hjálpað mér í gegnum mjög margt í lífinu og ég hef oft brugðið mér í trúðinn til að fara í gegnum allskonar erfileika. Trúðurinn er ein lýsing á uppkomnu barni alkóhólista:  Sum börn nota húmorinn til að létta andrúmsloftið á heimilinu ef það er erfitt og svo fylgir þetta manni inn í fullorðisárin og getur bæði hjálpað og einning verið manni fjötur um fót að því leiti að í stað þess...

Nú er nýtt ár framundan og þá er gott að skoða hvað árið sem er að líða hefur fært mér og þar er margt að þakka. Í febrúar bættist við í fjölskylduna mína þessi fallega ömmu stúlka hún fékk nafnið Lísa Mjöll sem passar henni mjög vel því að hún kann svo sannarlega að senda frá sér ljós. Og ég varð strax ástfangin af henni og hef fengið að njóta þess að vera með í hennar lífi og ætla að leggja mig fram við að halda því áfram. Lísa varð líka til þess að ég kynntist yndislegu fólki sem eru amma og afi föðurmegin og það er mjög dýrmætt fyrir mig. Árið fór vel með fólkið mitt og þeim gekk öllum vel á þessu ári sem er að líða og það er langt síðan það hefur verið svona mikill stöðuleiki í kringum mig og það ber að þakka. Vinnulega gekk mér vel og hef fengið að taka þátt í mörgum kraftaverkum þar og stundum hef ég efast um sjálfa mig þar en á þessu ári fékk ég einhvern veginn vissu um að ég væri á réttri hillu í því sem ég er að gera og það er svo góð tilfinning. ...

Breytingar eru oft erfiðar og fara misvel með okkur, undanfarið er ég að upplifa allskonar tilfinningar tengdar þeim. Um helgina var ég að taka fram jóladótið og það var mjög erfitt því að þetta eru önnur jólin mín sem ég er að gera þetta ein, í fyrsta skiptið á ævinni er enginnn sem er að velja með mér jólatré eða taka þátt í öðrum undirbúningi, en það er allt í lagi ég get þetta alveg ein og er búin að taka ákvörðun um að kaupa mér ekki jólatré. Ég er svo heppin að eiga börnin mín sem ég verð með um jólin því miður eru ekki allir svo heppnir, en það þýðir ekki að ég meigi ekki finna fyrir því að þessar breytingar eru erfiðar, en ég ætla ekki að dvelja í þeim heldur halda áfram og njóta. Það eru margir sem eru í sömu sporum og ég, og það fer misvel í fólk að vera eitt og þá er alltaf spurning um hvað hægt er að gera. Það er hægt að búa sér til sín jól og jólahefðir og gera eitthvað nýtt sem þig hefur kannski alltaf langað til að gera, ég er t.d. að fara í fyrst...

Enn og aftur er kominn sunnudagur og ég sest við skriftir, það sem mig langar að segja þennan morguninn er það er ekki allt sem sýnist. Og hvað á ég við með því jú við vitum ekki allt um fólk og ættum því að fara spaarlega með að dæma aðra og þeirra líf því að við vitum ekki hvað fer fram á  bak við lokaðar dyr og stundum líta hlutirnir einhvern veginn út en eru svo alls ekki svoleiðis. Mér er minnisstætt sem ég heyrði konu segja fyrir mjög mörgum árum síðan en hún hafði verið að hún hélt í góðu hjónabandi en svo kom maðurinn hennar heim dag einn í byrjun september og sagði henni að hann vildi skilnað , hún var algjörlega varnarlaus og hélt að allt væri í lagi hjá þeim.  Auðvitað var konan í sjokki yfir þessu og fór að kafa í hvað hefði gerst og hvað hún hefði gert rangt og allt það sem fólk fer í gegnum þegar það skilur , hún sagði að fólk hefði talaði um það eftirá að þau hefðu litið út fyrir að fera fullkomin hjón, sem þau kannski voru einhvern tímann en m...

Ég elska að vakna snemma á sunnudögum og fá mér gott kaffi og meðlæti,  sitja í kyrrðinni og skrifa eða lesa. Í morgun vaknað ég mjög snemma veit ekki hvort það er aldurinn eða bara búin að hvílast nóg, enda skiptir það kannski ekki öllu máli. ég er að lesa nokkrar bækur núna eins og svo oft áður og ein af þeim heitir " Hamingjan eflir heilsuna" og hún fjallar um jákvæða sálfræði og í einum kaflanum er fjallað um hvað það er sem getur aukið vellíðan og þetta eru fimm atriði sem er talað um. 1. Ræktaðu samskipti:  Ég er að reyna mitt besta til að vera í góðum samskiptum við fólkið mitt, en stundum finnst mér ég ekki gera nóg og þá eykur það ekki vellíðan hjá mér, heldur fer ég að skamma mig fyrir að standa mig ekki betur, ég var að hugsa um þetta þegar ég vaknaði í morgun og hverning ég gæti bætt úr þessu. Ég verð að sætta mig við að það eru bara 24 tímar í sólarhring og 8 af þeim fara í vinnu og þá eru 16 eftir og það er oft talað um að ná 8 tíma svefni sé nauð...

Í morgun var ég að setja mynd á instagram sem ég tók um síðustu helgi af frosnum polli og ég heillaðist af munstrinu sem var í frostinu.  Ég var með vinkonu minni til margra ára í sumarbústað á Flúðum og við fórum í bíltúr og m.a á Friðheima þar sem myndin var tekin. Þegar ég var að skrifa við myndina "fegurðin í frostinu" fór ég að hugsa um það sem við vorum að ræða í bústaðnum, hún var að tala um eitthvað sem gerðist fyrir langalöngu og ég komst að því hvað það er margt sem ég man ekki frá því að ég var yngri og ég velti því fyrir mér hvort það sé gott eða slæmt. Er það kannski fegurðin í frostinu að maður man ekki óþægilega hluti nema eins og ég höndla þá ? Er það frost og þegar kemur þýða þá get ég tekist á við hana smátt og smátt, sumt er svo sárt að það er óþægilegt að horfast í augu við það, en margt af því þarf að afgreiða og það hef ég gert. Er ekki bara allt í lagi að sumt sé í frosti? þarf maður að vita allt ? Er kannski bara gott að vita ekki allt og...

Ég vaknaði í morgun og var svolíðið væmin en þakklát fyrir að eiga einu sinni enn afmæli og að hafa náð 62 árum, því að það er alls ekki sjálfsagt. Myndin er tekin í Berlin af húsvegg veit ekki hver höfundurinn er. Á borðinu mínu í vinnunni er blað sem ég lánaði vinnufélga mínum en ég hef ekki lesið það sjálf, og ég fór að glugga í það yfir morgunkaffinu og rakst á smá grein um Acceptance og fór að velta þessu orði fyrir mér í ljósi dagsins í dag. Ég held að mér hafi farið mikið fram í að samþykkja mig eins og ég er, en það koma dagar þar sem ég "dett í það" að skoða fortíðina og þá kemur stundum eftirsjá, og ég hugsa um hvað hefði ég viljað gera öðruvísi við líf mitt og hverning hefði ég getað orðið betri sem t.d. móðir, maki, systir og vinur. Stöku sinnum fer ég í herferð við að setja út á líkama minn sem er náttúrlega bara stórkostlegur eins og hann er, með öllum sínum merkjum og hrukkum sem segja bara...

Það er góð spurning hvar er þessi blessaða hamingja, jú hún er innra með okkur og allt í kring ef við bara lítum upp og gefum okkur tækifæri til að finna fyrir henni. Það eru ekki forréttindi eða álög að vera hamingjusamur, en við þurfum að passa okkur á því að leita ekki að henni t.d á flöskubotni, í öðru fólki eða í hlutum sem við getum keypt, auðvitað getur annað fólk aukið á hamingju okkar og það að kaupa sér eitthvað fallegt getur glatt mann, en hamingjan þarf að koma innan frá og við þurfum oft að skoða vel og spyrja okkur er ég hamingjusöm í því sem ég er að gera t.d vinnunni, sambandinu mínu og lífinu yfirleitt og ef svarið er nei þá er gott að skoða hvað veldur því. Það eru ekki allir dagar jafngóðir hjá okkur þanning er það bara í lífinu, það er stöðugt á hreyfingu og hittir okkur misvel, en ef við erum dugleg að horfa á það sem við höfum, í stað þess að horfa á það sem við höfum ekki þá hjálpar það okkur.

Í byrjun árs finnst mér oft gott að líta yfir farinn veg og skoða hverju ég hef áorkað á síðasta ári, og hvað langar mig að gera á þessu frábæra nýja ári 2018? Og þá vaknar spurningin er eitthvað sem ég sé eftir að hafa ekki reynt að gera á síðasta ári og af hverju reyndi ég það ekki? Er það af því að einhver sagði mér að ég gæti það ekki eða var það bara ég sjálf sem sagði við mig   " þú getur ekki gert þetta þú ert nú orðin of gömul eða eitthvað annað" Já það eru nefnilega við sem erum oft mesta hindrunin í okkar lífi  og stundum felum við okkur á bakvið annað fólk til að þurfa ekki að reyna eitthvað nýtt. Er ekki betra að reyna og jafnvel mistakast, heldur en að segja seinna ég hefði átt að gera þetta eða hitt, ég held það, persónulega hef ég sem betur fer lært að mörgum af mínum mistökum og er í dag þakklát fyrir að hafa látið á ýmislegt reyna, en viðurkenni þó að það eru hlutir sem ég hefði viljað gera en gerði ekki. En ennþá er tækifæri fyrir mig að gera...

Hvað þýðir það að vera einhleypur ????   Þýðir það að vera alltaf einn úti að hlaupa og kaupa, þetta er svolítið skrítið orð finnst mér og ekki er betra að vera fráskilin. Skilin frá þeim sem þú elskar eða elskaðir, frá fjölskyldu þeirra og kannski einhverjum vinum, hljómar ekki vel en þanning er það oft og það getur verið erfitt fyrir fólk að vinna úr því. Hvað  þýðir þetta fyrir konu sem er komin yfir sextugt, er þá lífinu lokið af því að þú ert að eldast og átt ekki maka?  Ertu þá bara alveg úti að aka og nennir ekki lengur að vaka, hvað þá að baka? Það fer örugglega bara eftir því hverning persóna þú ert og ég held líka að það sé mikill munur á körlum og konum, konur eru oft betur settar félagslega og eiga því auðveldara með  að fóta sig í nýja lífinu, og auðvitað eru einhverjir karlenn þannig líka en það er sjaldgæfara. Ég hef nóg að gera og stundum allt of mikið og get ráðið því sjálf hvort ég sé úti á hverju kvöldi að gera eitthv...

Enn einu sinni ætla ég að reyna að byrja að blogga aftur, tíminn líður svo hratt og það hefur verið nóg að gera hjá mér, búin að flytja 2 x á þessu ári og er núna að koma mér fyrir í íbúðinni sem ég keypti mér í vor og er að byrja að finna mig heima þar og það er svo gott. Það sem kveikti í mér að skrifa í kvöld var að ég var á FB og ýtti á gamni mínu á hvað yrði í huga mínum 2018, og það er ótrúlegt hvað það sem kom út hitti mig vel. "Whenever I find myself doubting how far I can go, I will remember how far I have come. I will remember everything I've  faced, all the battles I've won and all the fears I've overcome" Ég hef verið dugleg við það undanfarið að gera lítið úr því sem ég hef verið að gera, og sagt mér að það þýði ekkert fyrir mig að hugsa um að skipta um vinnu eða elta drauma mína af því að ég sé svo gömul og kunni ekki nóg sem er bara algjör vitleysa.  Auðvitað get ég ekki vitað hvað í mér býr ef ég læt ekki á það reyna, þannig að n...

Það er skrítin tilfinning að setjast niður og byrja að blogga aftur það hefur svo margt gerst síðan síðast ég átti frábært ár 2016 en þá náði ég þeim merka áfanga að verða sextug og líka að verða langamma sem er frábært og hann er yndislegur drengur hann Máni minn og hún mamma hans hún Sif. En svo í byrjun árs 2017 þá flutti ég að heiman og byrjaði nýtt líf og þegar ég lít til baka á þessi ár sem ég átti í Mosó þá er ég þakklát fyrir allar góðu minningarnar sem ég á þaðan og ætla að varðveita þær. það er leitt að árin okkar urðu ekki fleiri þar og að ég náði ekki að reisa gróðurhúsið sem ég ætlaði að dunda mér í þegar ég færi á eftirlaun en svona er lífið stöðugt að koma manni á óvart. Núna bý ég í 101 Rvk í blokk og í fyrsta skiptið á ævinni bý ég alveg ein og það er skrítin tilfinning að vera orðin sextug og byrja upp á nýtt, og ég veit að það í mínu valdi að gera það besta úr því sem ég hef og ég er alveg ákveðin í því að verða ekki bitur kona sem kennir einhverjum öðrum um hver...

Það er ekkert búið að vera neitt smá gaman hjá mér þetta árið ég varð sextug í sumar og því var fagnað í mörgum löndum. Það byrjaði í Dublin en þangað fórum við í janúar að heimsækja Nonna minn og vorum þar eina helgi og það var mjög gaman að koma þangað og ég er alveg til í að koma þangað aftur að sumri til. Það er marft að sjá t.d Trinity College en hann var stofnaður 1592 og þar hafa margir gengið um gangana og lesið og lært, þetta er mjög merkileg bygging,írska fólkið er vinsamlegt og mjög líkt okkur íslendingum enda sagt að við séum með írskt blóð í æðum það voru líka þekkt ljóðskáld sem bjuggu í Dublin eins og t.d  George Bernard Shaw, Yeats og fleiri. Það voru skemmtilega skreytt hús í Dublin tilvitnanir í ljóð skálda sem þar bjuggu einu sinni. Þarna erum við Nonni í borgartúr Pétur var með okkur en hann er eitthvað myndfælinn gaman að fara og sjá borgina í svona túristastrætó.   Þetta er tilvitnum sem ég hef oft heyrt og það er alveg víst að það er eitt...